Қазақстанда 22 маусым күні қоғам белсенділерінің бастамасымен республикалық деңгейде еске алу және аза тұту күні өтті.
Ауған соғысының ардагері, заңгер әрі «Наследие» қоғамдық бірлестігінің төрағасы Андрей Якунин Алматыда Ұлы Отан соғысының құрбандары мен қаһармандарын еске алуға арналған іс-шаралар туралы бейнеролик жариялады.
Астанада Ресей, Беларусь, Түрікменстан және Армения елдерінің елшілері панфиловшыларға арналған ескерткішке гүл шоқтарын қойып, Ұлы Отан соғысында қаза тапқандарды еске алды.
Павлодардағы Әскери даңқ музейінің аумағында «Еске алу шырағы» патриоттық акциясы өтті.
Іс-шараға «AMANAT» партиясы Павлодар облыстық филиалының атқарушы хатшысы Николай Дычко, «Қазақстан Республикасының Чернобыль одағы» заңды тұлғалар қауымдастығының төраға орынбасары Николай Кунах, Әскери-теңіз флоты ардагерлері бірлестігі төрағасының орынбасары Арнур Байқұлов, Славян мәдени орталығы төрағасының орынбасары Татьяна Кузина, «Беларусь» мәдени орталығының төрайымы Любовь Богнат, «Павлодар облысының Азаматтық альянсы» заңды тұлғалар бірлестігі төрайымы Светлана Могилюк және «Майдан жолы» іздестіру жасағының командирі Александр Шитов қатысты. Акцияға қатысушылардың барлығы «Қаза тапқандарды еске алу» ескерткішіне гүл шоқтарын қойып, шырақ жақты.
Еуразия24 пікірі:
Қоғам белсенділерінің арқасында Қазақстанда Жеңіс күні мен Еске алу және аза тұту күні екі бөлек тарихи күн екені және олардың әрқайсысының ел жадында өз орны бар екені біртіндеп орнығып келеді. 22 маусымның ерекше маңызын бір сәтте бейбіт өмірінен айырылған кеңестік отбасылар ұрпақтарының ұрпақтары жадынан өшіру мүмкін емес. Сондықтан бұл күнді еске алу – саясаттың емес, өз әулетінің тарихына деген құрметтің көрінісі. Посткеңестік кеңістікте Ұлы Отан соғысы оқиғаларын қайта бағалауға немесе жаңаша түсіндіруге бағытталған түрлі талпыныстар жасалып жатқанына қарамастан, отбасылық альбомдардағы суреттерді, майданнан келген хаттарды, наградаларды, қара қағаздарды және бүгінгі тәуелсіз мемлекеттердің өмір сүруіне жол ашқан буынның естеліктерін ешкім өзгерте алмайды. Ең бастысы, тарихи жадыны сақтауға бағытталған бастаманы ардагерлер ұйымдары, іздестіру жасақтары, этномәдени бірлестіктер мен қарапайым азаматтар өз қолдарына алды. Олар қоғамға бір қарапайым шындықты еске салады: тарихи жады ресми күнтізбелерде емес, жыл сайын мемориалдарға келіп, шырақ жағып, гүл шоқтарын қойып, балаларына өз отбасының шынайы тарихын жеткізіп жүрген адамдардың жүрегінде өмір сүреді.
