Қазақстан Республикасы Президенті жанындағы Қазақстан стратегиялық зерттеулер институты (ҚСЗИ) былай деп хабарлайды: «ҚСЗИ-дің 2026 жылғы мамыр айында жүргізген зерттеу нәтижелеріне сәйкес, респонденттердің 69,9 пайызы «мемлекет өз азаматтарының үнін естиді» деп есептейді. Оның ішінде 28,4 пайызы «мемлекет азаматтардың мәселелерін тыңдап қана қоймай, оларды шешуге де ықпал етеді» десе, 41,5 пайызы «мемлекет азаматтардың пікіріне құлақ асады» деген көзқарасты ұстанады. Оң бағалардың басым болуы мемлекеттік органдардың ашықтығы мен қоғаммен кері байланысы біртіндеп формальды талаптан күнделікті жұмыс қағидатына айналып келе жатқанын көрсетеді. Сонымен қатар мемлекеттік қызмет жүйесінің мүмкіндіктерін кеңейту құрылымдық реформаларды жүзеге асырудан кем түспейтін маңызды міндет болып қала береді. Қазақстан бұл бағытта бірқатар қадам жасады. 2024 жылы Қазақстан Республикасының мемлекеттік қызметін дамытудың 2024-2029 жылдарға арналған тұжырымдамасы бекітіліп, «Мемлекеттік қызмет туралы» заңға терең цифрландыруды, кадрларды іріктеу мен кәсіби дамытуды жетілдіруді, сондай-ақ басқарудың сервистік моделін нығайтуды көздейтін өзгерістер енгізілді. Дегенмен алда атқарылар жұмыс әлі де ауқымды. ҚР Мемлекеттік қызмет істері агенттігінің деректеріне сәйкес, бүгінде Қазақстанның мемлекеттік органдарында 90 мыңнан астам адам еңбек етеді. Ал 2025 жылы штат саны 91 555 қызметкерді құраған. Олардың қатарында орталық министрліктердің қызметкерлерінен бастап аудандық әкімдіктердің мамандарына дейін бар».
Еуразия24 пікірі:
Қазақстандықтардың шамамен 70 пайызы «Халық үніне құлақ асатын мемлекет» тұжырымдамасын өмір шындығы ретінде қабылдайды. Әрине, бұл – мемлекеттік зерттеу институтының бағасы екенін ескерте кеткен жөн. Мүмкін, жағдай шынымен де осындай шығар. Бірақ сауалнама қай өңірлерде және қандай аудитория арасында жүргізілгені көрсетілсе, зерттеу нәтижелері әлдеқайда нанымды болар еді. Алайда қоғамда үлкен резонанс тудырған бірқатар мәселелердің шешімі Мемлекет басшысының тікелей араласуынан кейін ғана табылып жатқаны байқалады. Мәселен, Алматыдағы балалар үйінің тәрбиеленушілерін Қонаевқа көшіру мәселесі Мемлекет басшысының тапсырмасынан кейін ғана тоқтатылды. Сол сияқты Шымкентте 21 жастағы Нұрай Серікбайдың өліміне қатысты істің Президенттің жеке бақылауына алынуы да осыған ұқсас мысалдардың бірі. Негізінде, мұндай мәселелерді шешу бюджет қаражаты есебінен жұмыс істейтін мемлекеттік органдардың тікелей құзыретіне кіреді. Алайда аталған жағдайларда жауапты құрылымдар дер кезінде әрекет ете алмағандай әсер қалдырды. Әйтпесе, мәселенің Ақордаға дейін жетуін қалай түсіндіруге болады? Теория жүзінде 90 мыңнан астам мемлекеттік қызметшінің арасында қоғамдық мәселелерге жеткілікті деңгейде назар аудармайтындар болуы әбден мүмкін. Өйткені ҚСЗИ деректері бойынша, «Халық үніне құлақ асатын мемлекет» қағидатына респонденттердің барлығы бірдей толық қанағаттанбайды. Сондықтан мемлекеттік аппараттың беделіне нұқсан келтіріп, халықпен байланысты әлсірететін мұндай қызметкерлерді уақытылы анықтап, жүйеден шығарып отырудың маңызы зор.
