ҚР Еңбек және халықты әлеуметтік қорғау министрлігі келесіні хабарлайды: «Қазақстанда зейнетақы жинақтарын мерзімінен бұрын алу кезіндегі ең төменгі жеткіліктілік шегінің параметрлері жаңартылды. Өзгерістер салымшының ағымдағы жасын ғана емес, сонымен бірге зейнетке шыққанға дейінгі кезеңді, болашақ зейнетақы төлемдерін, инвестициялық кірісті және басқа да ұзақ мерзімді параметрлерді ескеретін анағұрлым дәл есептеу әдістемесінің енгізілуіне байланысты. Зейнетақы жинақтарының ең төменгі жеткіліктілік шегін жаңарту, ең алдымен, салымшылардың ұзақ мерзімді мүдделерін қорғауға бағытталған. Зейнетақы жинақтары — бұл әдеттегі депозит немесе ағымдағы шығыстарға арналған қаражат көзі емес. Оның басты мақсаты — адамды зейнетке шыққаннан кейін тұрақты төлемдермен қамтамасыз ету. Министрлік мынадай қағидалы ұстанымды негізге алады: зейнетақы қаражаты, бірінші кезекте, болашақ зейнетақы үшін жұмыс істеуі тиіс. Жинақтарды бүгін алу ертеңгі төлемдер көлемін айтарлықтай азайтуы мүмкін. Бұл ретте зейнетақы жинақтарының бір бөлігін баламалы мақсаттарға (тұрғын үй мен емделуге) пайдалану құқығы сақталады. Жинақтарын зейнетақысы жоғалтқан табысының кемінде 40%-ын құрайтын зейнеткерлер пайдалана алады — олар тұрғын үй мен емделуге жинақтарының 50%-ына дейін ала алады. Зейнетақы шотында қалған қаражатты мемлекеттен зейнетақымен қамсыздандыруды алатын еңбек сіңірген жылдары бойынша зейнеткерлер толық пайдалана алады».
Еуразия24 пікірі:
Өткен демалыс күндері Қазақстанның әлеуметтік желілерінде бұл тақырып қызу талқыланды – ақпараттық кеңістік зейнетақы жинақтарын мерзімінен бұрын алу үшін жеткіліктілік шектерінің көтерілуіне қатысты наразылық пікірлерге толды. Пікір қалдырушылардың басым бөлігі «үкімет халықты алдады», «енді жинақты алу бұрынғыдан да қиындады», «халыққа өз еңбегімен тапқан қаражатын қайтарсын» деген сарындағы көзқарастарын білдіруде. Бір жағынан, жоғары инфляция жағдайында зейнетақы активтерін басқаратын Ұлттық банктің жұмысы жинақтардың құнсыздануын толық өтей алмай отырғанын ескерсек, азаматтардың алаңдаушылығын түсінуге болады. Көпшілік зейнет жасына жеткенде жинақталған қаражаттың жеткілікті болатынына сенімді емес. Сондықтан олар бұл қаражатты қазірдің өзінде тұрғын үй сатып алу немесе емделу сияқты өзекті қажеттіліктерге пайдаланғысы келеді. Екінші жағынан, БЖЗҚ салымшыларының шамамен жартысының зейнетақы аударымдары соншалықты төмен болғандықтан, олар жеткіліктілік шектері соңғы рет көтерілгенге дейін де жинақтарын мерзімінен бұрын ала алмайтын еді. Анықтама ретінде айта кетсек, 2026 жылғы 1 қаңтардағы жағдай бойынша (яғни жеткіліктілік шектері көтерілгенге дейін) БЖЗҚ-дағы 12 миллионнан астам салымшының тек 805 мыңы ғана жинақтарының артық бөлігін пайдалану мүмкіндігіне ие болған. Алайда олардың ішінде 122 мың адамның (15%) шектен асатын қаражаты 100 мың теңгеден аз болса, тағы 390 мың салымшының (49%) артық жинағы 100 мың теңге мен 1 миллион теңге аралығында болған.
Қазіргі тұрғын үй бағаларын ескерсек, мұндай қаражат көлемі баспана мәселесін түбегейлі шешуге жеткіліксіз екені анық. Сондықтан егер азаматтардың бір бөлігі тек «бұрын аламыз деп үміттендік, енді мүмкіндік бермей отыр» деген себеппен ғана наразылық білдіріп жатса, мұны негізінен популистік ұстанымның көрінісі ретінде бағалауға болады.
