ҚазТАГ хабарлайды: «Бүгінде тұрғын үй саясатының нәтижесі негізінен құрылыс көлемі, пайдалануға берілген шаршы метр саны және берілген ипотекалық несиелер саны бойынша бағаланады. Алайда бұл көрсеткіштердің өсуі баспананың халыққа қолжетімді бола түскенін білдірмейді. Мәселен, 2026 жылғы тамызда тұрғын үйді жалға алу ақысы жылдық есеппен 17,1%-ға қымбаттады. Ал бірінші тоқсанда халықтың жан басына шаққандағы нақты табысы небәрі 0,1%-ға өсті», – деді «Әділет» партиясынан сайланған Құрылтай депутаты Бурихан Нұрмұхамедов сәрсенбі күнгі отырыста.
Оның айтуынша, 2025 жылдың қорытындысы бойынша медианалық жалақы 317 мың теңгені, ал ең жиі кездесетін жалақы мөлшері 116 мың теңгені құраған.
«Сондықтан орташа жалақыға сүйеніп жасалған есептер қарапайым қазақстандық отбасының нақты қаржылық мүмкіндігінен әлдеқайда жоғары көрініс қалыптастыруы мүмкін. (…) Өңірлер бойынша баспананың қолжетімділігін бағалайтын ресми көрсеткіштер жүйесін енгізген жөн деп санаймыз. Есептеулердің негізіне үй шаруашылығының медианалық табысы алынуға тиіс», – деді депутат.
Еуразия24 пікірі:
Жалпы алғанда, салынған тұрғын үйдің шаршы метрі мен берілген ипотекалық несиелер санын ғана баспана қолжетімділігінің нақты көрсеткіші деп қабылдау қисынсыз.
Мемлекет қатысатын арнайы ипотекалық бағдарламалар мен «Отбасы банктің» жеңілдетілген шарттарын алып тастасақ, тұрғын үйге қазіргі сұраныс сақтала қояр ма еді деген сұрақ туындайды.
Депутат ұсынған өңірлік баспана қолжетімділігі көрсеткіштері қызық нәтижелерге алып келуі мүмкін. Егер есептеу кезінде үй шаруашылығының медианалық табысы, шаршы метрдің бағасы, пәтердің орташа көлемі, бастапқы жарна, ипотеканың мөлшерлемесі мен мерзімі, сондай-ақ отбасының міндетті шығындары ескерілсе, біздіңше, баспанаға жұмсалатын қаражат көлемі азық-түлік шығынымен шамалас болып шығуы әбден мүмкін. Ал қазақстандықтардың табысының жартысына жуығы тамаққа жұмсалатыны белгілі.
Сонда Қазақстанның қаржы-экономикалық жүйесінде тұрғын үй нарығындағы ұсыныстың өзгерісін, ипотекалық несиелеу көлемін есептеуді жақсы меңгергенімен, қарапайым адамның сол баспананы сатып алуға нақты мүмкіндігі жете ме, жоқ па деген мәселені бағалау әлі де кенже қалып отырғаны анықталуы мүмкін. Оның үстіне адамның қай өңірде тұратыны да аса маңызды емес – баспана мәселесі барлық жерде бірдей күрделі.
