Atameken Business хабарлауынша, «Франция президенті Еуропа үшін ресейлік уранға балама ретінде Қазақстанды атады. Эммануэль Макронның айтуынша, Ресей әлемдік уран нарығында айтарлықтай үлеске ие. Дегенмен бұл ресурсты жеткізе алатын басқа мемлекеттер де бар. Бұл туралы Bloomberg агенттігі хабарлады. «Жақында біз Ресейге тәуелділік мәселесін талқыладық. Бұл әсіресе уран саласында айқын байқалады. Маған ұсынылған деректерге сәйкес, Ресей әлемдік өндірістің шамамен 40 пайызын қамтамасыз етеді. Алайда уран өндіретін елдер бұдан да көп», – деді Макрон. Оның айтуынша, Еуропа басқа да уран өндіруші елдермен ынтымақтастықты күшейтуі тиіс. «Мен Моңғолия мен Қазақстан сияқты елдерді атап өткім келеді. Сонымен қатар Канада, Австралия, АҚШ және басқа да мемлекеттер бар», – деді Франция президенті. Оның сөзінше, жеткізілім көздерін әртараптандыру Еуропаның энергетикалық қауіпсіздігін қамтамасыз етудің негізгі шарттарының бірі болып табылады».
Еуразия24 пікірі:
Франция президентіне бұл мәселе жөнінде дұрыс ақпарат берілмеген сияқты. Шын мәнінде Ресей әлемдегі уран өндірісінің 40 пайызын емес, шамамен 5–10 пайызын ғана қамтамасыз етеді. Алайда байытылған уранды жеткізу бойынша Ресейдің үлесі әлдеқайда жоғары — шамамен 35 пайыз. Ал әлемдік уран өндірісіндегі ең ірі үлес Қазақстанға тиесілі. Орта есеппен бұл көрсеткіш шамамен 40 пайызды құрайды, ал кейбір жылдары одан да жоғары болған. Мәселен, 2021 жылы Қазақстанның үлесі 45 пайызға дейін жеткен еді. Дегенмен Эммануэль Макронның жеткізілім көздерін әртараптандыру тұрғысынан Қазақстанды уранның ықтимал жеткізушілерінің бірі ретінде қарастыру туралы пікірі дұрыс.Бірақ мұнда бір маңызды жайт бар. Уран өндірісі тек кен өндіру мен шикізатты жеткізумен шектелмейді. Ядролық отын циклі әлдеқайда күрделі: оған байыту, қайта өңдеу және дайын ядролық отын өндіру кезеңдері кіреді. Бұл тізбектің елеулі бөлігі тарихи тұрғыдан Ресейде, нақтырақ айтқанда «Росатом» корпорациясының өндірістік инфрақұрылымында шоғырланған. Сондықтан Еуропа басқа елдерден уран шикізатын көбірек сатып ала бастаса да, түптің түбінде ядролық отынды өңдеу мен өндірудің өз инфрақұрылымын дамыту мәселесін шешуге мәжбүр болады.
