Atameken Business арнасының хабарлауынша: «Қазақстанда берешегі бар азаматтарға тауарлық несие беру тетігі енгізіледі. Бұл механизм мерзімі өткен берешегі бар әрі табысы төмен азаматтарға арналмақ. Бағдарлама аясында ақша емес, жеке кәсібін бастауға немесе дамытуға қажетті өндірістік активтер беріледі. Сонымен қатар қатысушыларға тегін оқыту, кәсіби сүйемелдеу және өндірілген өнімді өткізуге қолдау көрсету көзделген. Қазіргі уақытта Еңбек және халықты әлеуметтік қорғау министрлігі осы бастаманы іске асыру тетігін әзірлеп жатыр. Оның ішінде нормативтік-құқықтық базаны дайындау және пилоттық өңірлерді айқындау жұмыстары қамтылған».
Еуразия24 пікірі:
Еңбек және халықты әлеуметтік қорғау министрлігі қарызға белшесінен батқан азаматтарды қолдауға арналған тағы бір тетікті – тауарлық несиені ұсынды. Мемлекеттік органдар халықтың борыш жүктемесін азайтудың жаңа жолдарын іздеп жатқандай көрінеді. Берешегі бар азаматтарға тұтынуға ақша берудің орнына, табыс табуға мүмкіндік жасайтын өндірістік актив ұсыну – құптарлық бастама. Алайда мемлекет бір мезетте мыңдаған адамға кәсіп бастап беретін құрылымның міндетін атқара ала ма? Өйткені бұл бастама дұрыс ұйымдастырылмаса, нәтижесіз мүлік таратумен ғана шектелу қаупі бар. Мәселен, ауыл тұрғындарына жылыжай, шағын ферма, ауыл шаруашылығы техникасы, бірнеше бас мал немесе өнім өңдеуге арналған жабдық, ал қала тұрғындарына жөндеу жұмыстарына қажетті құрал-сайман, шағын наубайханаға, шеберханаға немесе тұрмыстық қызмет көрсету орнына арналған жабдық берілуі мүмкін. Бұл бастаманың қалай жүзеге асырылатынын біз осылай елестетеміз. Оған қоса азаматтарды осының бәрін тиімді пайдалануға үйрету де көзделіп отыр. Бірақ малды бағу керек, жылыжай мен жабдыққа тұрақты күтім қажет, ал өндірілген өнімді өткізетін нарық табылуға тиіс. Егер мемлекеттік қолдау мүлікті бір рет берумен ғана шектеліп, оның қалай пайдаланылып жатқаны назардан тыс қалса, мұндай активтердің пайдасыз бос тұруы немесе қайта сатылып кетуі әбден мүмкін. Оның үстіне Еңбек министрлігінің мұндай жобаның әр қатысушысын тұрақты бақылап, нәтижесін бағалайтын жеткілікті адами ресурсы бар деу қиын. Ал бақылаусыз бұл тетік күткен нәтиже бермеуі ықтимал. Себебі қарыз жүктемесі жоғары азаматтардың басым бөлігі үшін ең өзекті мәселе – күнделікті тұрмысқа қажетті қаражат табу. Мұндай жағдайда жаңа кәсіпті меңгеріп, өнім өткізу жолдарын іздеуге бәрінің бірдей мүмкіндігі бола бермейді.
