Еуразия24

ТМД Бас хатшысы Сергей Лебедевтің «ұйым 2030 жылға қарай ШЫҰ-мен серіктестік аясында нақты нәтижелерге көшуі керек» деген мәлімдемесін оқығанда, көкейде бірқатар сауалдар туындады.

Ресей Президентінің мемлекеттік сапары мен Қазақстанда өткен Еуразиялық экономикалық жоғары кеңестің отырысына орай жарияланған қорытынды шолуымыздан кейін, Санкт-Петербург халықаралық экономикалық форумына (СПХЭФ) қатысты да осындай сараптамалық түйін жасайтын уақыт келді. Аталған форум туралы ресейлік және әлемдік бұқаралық ақпарат құралдарында жеткілікті деңгейде айтылғандықтан, біз өзге дереккөздерде қозғалмаған мәселеге — Қазақстанмен арадағы параллельдерге тоқталуды жөн көрдік. Тәуелсіздік жылдарында Ресейді белгілі бір дәрежеде қауіптендіретін, кейде үміт сыйлайтын, бірақ бұрынғыдай ортақ емес, мүлдем бөлек шет мемлекет ретінде қабылдауға бойымыз үйреніп кетті. Осы орайда, ресейліктердің де Қазақстанға қатысты ұстанымында ұзақ уақыт бойы осындай түсінік қалыптасқанын атап өткен жөн.

Шындығында да, Санкт-Петербургке «Газпроммен» келіссөз жүргізуге Энергетика министрі Ерлан Ақкенженов емес, неліктен бірден Роман Склярдың өзі аттанды? Біздің ойымызша, жауап — Президент Әкімшілігінің жаңа жетекшісінің беделі мен лауазымдық салмағында жатыр.

Ұлттық банктің базалық мөлшерлемені 17%-ға дейін төмендету туралы шешімінен кейін, біз бұл оқиғаға қатысты сарапшылардың пікірін зерттеп көрдік. Себебі 2025 жылдың қазан айынан бастап ақша-несие саясатын жұмсарту қажеттілігі туралы айтпаған адам қалмаған еді. Ендеше, сарапшылар қауымдастығы Ұлттық банктің бұл шешімін неліктен сақтықпен әрі салқын қарсы алды?

Мұнда ешқандай «шетелдік агент» деген ұғым жоқ, бәрі өте өркениетті: Қаржы министрлігі Мемлекеттік кірістер комитетінің сайтында ашық қолжетімді Excel кестесі тұр. Ол «Шетелдік мемлекеттерден, халықаралық және шетелдік ұйымдардан, шетелдіктерден, азаматтығы жоқ адамдардан ақша және (немесе) өзге де мүлік алатын, жариялануға жататын тұлғалардың тізілімі» деп аталады.